Zomer

...

De schoolvakanties staan weer voor de deur en dat betekent al jaren alles behalve regelmaat hier in huis. Dit jaar lijkt daar met kop en schouders bovenuit te steken want zoonlief is geslaagd voor zijn Havo en heeft dus zelfverklaard ‘3 maanden vakantie’. Hij wel! Pa en ma zwoegen gewoon vrolijk door.

Toch hebben we al een soort van kleine minivakantie achter de rug terwijl we daar helemaal geen tijd voor hadden, want druk, druk, druk. Nou beginnen onze ooms en tantes inmiddels be - hoorlijk op leeftijd te raken en één van hen heeft de laatste tien winters doorgebracht in een caravan in een prachtig kustplaatsje onder Valencia. Probleem was dat hij fysiek niet meer in staat is het mobiele huisje terug naar Nederland te rijden, dus deze klus was voor ons. Man en zoon na de eindexamens die kant op gereden, zoonlief na een paar dagen voor het hele bedrag van € 16,99 met Ryanair weer teruggevlogen voor de uitslag van zijn examen, en omdat ik niet wilde dat mijn man dat hele eind alleen moest rijden ben ik de volgende dag naar Valencia gevlogen om vervolgens samen in de auto te stappen. Eigenlijk ging dat qua tijd helemaal niet, maar dan kon ik volgens mijn gezin gewoon de laptop meenemen en in de caravan verder werken. En zo geschiedde!

Nou was het ongeveer 30 jaar geleden dat ik voor het laatst met een caravan achter de auto reed, achterin bij mijn ouders wel te verstaan, samen met mijn broer op de achterbank in een snoeihete auto (niemand had immers nog airco), uren in de file bij Lyon en luisterend naar m’n vaders steeds weer herhalende cassettebandjes van James Last en Henk Wijngaard. Ik moet eerlijk toegeven dat ik met die liedjes nog altijd in vakantiestem - ming raak. Ik was alleen vergeten hoe tergend langzaam een reis van 2000 kilometer gaat wanneer je niet harder dan 85 km/ uur mag. Net als dat ik aanvankelijk totaal geen erg had in het enorme verbruik van de auto wanneer je met ‘n joekel van een caravan er achter rijdt. En dan hebben we het nog niet eens over de tolwegen en de overnachtingskosten op dat hele eind. Met het vliegtarief van zoonlief nog in m’n achterhoofd eigenlijk een totaal onbegrijpelijke actie als je er over nadenkt. Ik ben dan ook benieuwd hoe lang de maatschappijen die lage tarieven nog vol kunnen houden.

En toch… hoewel ik altijd hard roep dat ik geen kampeerder ben en in de vakantie ook absoluut niet in een caravan of tent wil, moet ik toegeven dat ik het ook wel veel charme vind hebben. In plaats van een sleurhut heb ik de caravan omgedoopt tot mobiele flexwerkplek en ik bedacht me ineens hoe leuk het kan zijn door gewoon lekker de tijd te nemen en vooral in de winter - maanden af te reizen naar het zuiden, de caravan in te richten als een minikantoortje om ’s ochtends bij de koffiebarretjes in ieder Mediterraans tankstation op te laden, een gezonde lunch te pak - ken bij de veelal mooie terrassen en lunchrooms aan nota bene de achterzijdes van de vele rijkswegstations (is jullie dat daar wel eens opgevallen ?) en ‘s avonds vanaf een Italiaanse piazza mijn rapporten weer door te sturen naar de klanten.

En het leuke is dat het anno 2018 ook gewoon allemaal kan! Ik vlieg dan af en toe even terug naar Nederland voor m’n veldon - derzoeken en afspraken (zelfs die reiskosten zijn met de lage ticketprijzen nog een stuk goedkoper dan wanneer ik nu thuis in de auto stap) en zo komt Bureau Star Line de winter wel door.

Fijne zomer allemaal!